biscoito

Biscoito

,
m.
Bolo sêco, e mais ou menos duro, de farinha de trigo.
Bolo de farinha e açúcar, ás vezes com ovos, e cozido no forno.
Fam.
Bofetão.
* Açor.
Solo pedregoso, com lavas a descoberto.
*
Obra de porcelana, duas vezes cozida: «os biscoitos de
Sèvres
». Garrett, Viagens.
(Do lat. bis + coctus)
Novo Diccionário Da Língua Portuguesa © 1913
Traduções

biscoito

Zwieback, Biskuit, Bisquit, Waffelbiscuit, cookie, rusk, wafer, zwieback toastبِسْكُوتٌ وَيْفَر, بُقْسُماطdětský suchar, oplatkatvebak, vaffelγκοφρέτα, παξιμάδιgalleta crujiente, gofre, oblea, galletakorppu, vohvelikeksibiscotte, gaufrettedvopek, oblatnabiscotto, waferウエハース, ラスク러스크, 웨이퍼beschuit, wafelkavring, vaffelkjekssucharek, wafelвафля, сухарьrån, skorpaขนมปังกรอบที่ใช้เลี้ยงเด็ก, ขนมปังกรอบบางรสหวานมักกินกับไอศกรีมbebe bisküvisi, gofretbánh quy, bánh xốp甜饼干, 薄饼, 饼干餅乾ביסקוויט (biʃ'kojtu)
nome masculino
bolacha
Kernerman English Multilingual Dictionary © 2006-2013 K Dictionaries Ltd.